شاید سرنوشت ما آدمای متوسط اینه که همیشه متوسط بمونیم و متوسط زندگی کنیم و متوسط بمیریم؟!! همیشه مراقبم که از حد متوسط بیشتر حرف نزنم یا بیشتر غذا نخورم همیشه مراقبم که متوسط خرید کنم نه اونقدر خوب که نتونم پولشو بدم و نه اونقدر بد که زود خراب بشه
ماها به هر چیزی جز متوسط بودن و موندن نه می گیم
حتی اگه یه موقعیت خیلی بهتر و بالاتر هم یهویی و شانسی به تورمون بخوره خودمون آروم آروم و بی سر و صدا از اون گوشه ها رد میشیم جوری که نه خودمون بفهمیم نه اون بفهمه که ما هم وجود داشتیم
خلاصه شاید متوسط بودن اونقدر هم خوب نباشه یا خیلی خوب باشه
امیدوارم حداقل زندگی بعدیم یه زندگی خفن جذاب توی یه دنیای دیگه ی جادویی باشه که منم بهترین جادوگرشون باشم.
پاسخ
چه توصیف ناراحت کننده ای
حقیقتا غم انگیزه ولی چنین سرنوشتی برای کسی نوشته نشده شما خودتون خواستین که متوسط باشین ..می تونین نباشین
باورتون بشه یا نه من هیچوقت چنبن احساسی نداشتم و هنوزم ندارم
همیشه خودم رو متفاوت از دیگرون می دونستم و هنورم و به راههای رفته اعتقادی ندارم دنبال متوسط بودن هم نیستم
اینم بگم دنبا رو همین ادمهای ماجراجو و متفاوت تغییر دادن متوسط بودن فقط به معنی تعادل داشتن ارزش داره ولی به عنوان محافظه کاری و ترس از تغییر مطلقا قابل پذیرش نیست. شمما این دنیای نقد رو ول کردین به امید دنیای نسیه ای که کسی ازش خبری نداره
ای نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار!
بقول وحشی بافقی
یا شهره خاص و عام می باید بود
یا صاحب نام و ننگ می باید بود
القصه کمال جهد می باید کرد
در وادی خود تمام می باید بود